Duke Blue Devils byli jedną najbardziej medialną drużyną w poprzednich rozgrywkach NCAA, głównie ze względu na obecność w drużynie Ziona Williamsona. Jednakże, tuż za ogromnym skrzydłowym, swoje show prowadził również chrześniak Steve’a Nasha – R.J. Barrett.


Pozycja: Rzucający Obrońca
Uczelnia: Duke Blue Devils
Wzrost: 201 cm
Waga: 92 kg
Rozpiętość ramion: 208 cm
Data Urodzenia: 14 czerwca 2000 (18 lat)
Przewidywany Wybór: Top 3
Podobny gracz w NBA: Dwyane Wade

Statystyki na mecz:
35.5 min, 22.6 pkt, 7.6 zb, 4.3 ast, 3.2 str, 1.8 fl, 0.9 prz, 0.4 lk, 45.4% FG, 30% 3-PT

R.J Barrett to druga gwiazda zespołu Duke z ubiegłego sezonu. Wymienianie jego atutów musi się zacząć umiejętności kontroli swojego ciała. Pomimo tego, że nie jest tak atletyczny jak swój przyjaciel z drużyny, potrafi równie dobrze skończyć akcje w pomalowanym – czy to po pierwszym kroku, dryblingu z piłką w rękach czy piwotach.

Ma w sobie wrodzoną umiejętność kontroli swojego ciała w atakach na kosz, przez co często kreuje akcje 2+1. Przypomina mi trochę Dwyane’a Wade’a. Tak jak świeżo upieczony emeryt, nie unika kontaktu, kreując sporo okazji do rzutów wolnych. Jest bardzo szybki, zwłaszcza w kontratakach, gdy nie naciskają go obrońcy. Płynnie zmienia kierunek, często stwarzając problemy obronie rywali. Ma wręcz elitarny pierwszy krok, co często okazuje się bronią wręcz zabójczą.

Co do wspomnianych warunków fizycznych – jest wysoki, silny i ma świetny zasięg ramion. Dodatkowo, do jego atutów można zaliczyć pracę nóg, zarówno w ataku jak i w obronie. W ofensywie, przekłada się ona na podręcznikowe euro-stepy. Jeśli dodamy do tego szybkość z jaką się porusza i to, jak dostrzega kolegów na wolnych pozycjach to ukazuje się nam duży potencjał byłego zawodnika Mike’a Krzyżewskiego.

Co ciekawe – w liceum grał jako rozgrywający, co rozwinęło u niego instynktowne dostrzeganie luk między zawodnikami. Najczęściej wykorzystuje je do zdobywania punktów, ale potrafi też całkiem nieźle podać. Rozwinął tę umiejętność właśnie w roku spędzonym pod skrzydłami Coacha K., głównie dzięki poprawie selekcji rzutu, która nie była jego mocną stroną. Były selekcjoner reprezentacji Stanów Zjednoczonych wyraźnie wpłynął na grę swojego obrońcy, zwłaszcza w kwestii dzielenia się piłką, zwłaszcza, że dzielił piłkę z Williamsonem.

Gdy się przykłada – całkiem fajnie ogląda się go w obronie, zwłaszcza wtedy, gdy kryje gracza z piłką. Wykorzystuje swoją kapitalną pracę nóg, nie pozwalając na szybkie przemieszczanie się i ucieczkę. Zasięg jego ramion jest ogromnym atutem. Mam nadzieję, że za kilka lat, ujrzymy w nim elitarnego defensora na pozycje od 1 do 3. Ma dobre koszykarskie IQ, lubi i potrafi walczyć o zbiórki.

Największym problemem R.J. Barretta jest jego prawa ręka – zarówno w trakcie dryblingu jak i w kończeniu akcji widać problem. Praktycznie jej nie używa, co może być przeszkodą, która w NBA okaże się przysłowiową „ścianą”, z którą zderzają się wszyscy pierwszoroczniacy ostatnich klas draftu, może z wyjątkiem Luki Doncica. Jest to oczywiście rzecz, z którą w NBA sobie poradzą, bez względu na to gdzie trafi.

Sporym problemem dla Barretta okazuje się też być kozłowanie – często traci kontrole nad piłką, kozłuje niechlujnie. Nie jest też zbyt dobrym strzelcem – jego gra opiera się głównie na wjazdach pod kosz. Dowodem na słabości strzeleckie jest procent jego rzutów wolnych, oscylujący wokół 66%, co musi zostać poprawione w NBA. Widać u niego brak pewności siebie, w momentach gdy znajduje się więcej niż 4-5 metrów od kosza.

Sporym problemem dla chrześniaka Steve’a Nasha okazuje się być gra w obronie. Wynika on głównie z tego powodu, że Kanadyjczyk się po prostu nie stara – odpuszcza krycie, często gubi switche, co przekłada się na łatwe punkty dla drużyny przeciwnej.

Kim będzie 18-latek? Potencjał ma ogromny, zarówno pod względem warunków fizycznych, jak i wyrobionych już umiejętności. Jego przyszła drużyna musi postarać się zniwelować problemy rzutowe i poprawić grę prawą ręką. Jest to kluczowe, gdyż gracze obwodowi bez rzutu, nie są już tak popularni jak kiedyś. I choć potrafią odmienić ligę, czego przykładem jest wspomniany już Dwyane Wade, to kierunek w jakim poszła koszykówka, zamyka powoli drzwi ludziom, którzy nie dysponują rzutem za 3.

Porównanie statystyk Wade’a w Marquette i Barretta w Duke:
Wade: 21.5 ppg, 6.3 rpg, 4.4 apg, 50,1% FG, 31.8% 3-PT
Barrett: 22.6 ppg, 7.6 rpg, 4.3 apg, 45,4% FG, 30.8% 3-PT

Zapraszamy do sprawdzenia sylwetki pierwszego numeru Draftu 2019 – Ziona Williamsona.

Draft NBA: Drugi LeBron? Zbawca? Kim jest Zion Williamson?

Śledź autora na Twitterze!
Śledź Probasket na Twitterze!

Subscribe
Powiadom o
5 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
Dikembe
Dikembe
19 maja 2019 16:15

Myślę, że zarówno Zion jak i Barret szału nie zrobią. Zobaczcie jak słabo wypadli w tym sezonie. Odpadli na początku sweet 16 mając do pomocy Reddisha (kolejny top 10 draftu) i Mike Krzyzewskiego (najlepszy trener ncaa?). Będą niezli. Może nawet all star,.ale karier na miarę Wade i Lebrona nie zrobią. Przypuszczam, że lepsze kariery będą mieli inni gracze z draftu, na których nie ma takiego hype.

ODB
ODB
19 maja 2019 19:59
Odpowiedz  Dikembe

Możliwe.Tego nie wiemy.Bum musi być.Sprzedaż biletów na ich pierwsze mecze,jersey,wyświetlenia z ich wywiadami. PRZYKRE TO ALE PRAWDZIWE

Baala123
Baala123
19 maja 2019 20:10

Trochę słaby rzut jak na taki hype i pozycje na boisku.

Tomasz81
Tomasz81
19 maja 2019 22:35

Czy w tym filmiku „Crossover + Stepback Three” oni nie robi kroków ale Harden? Bo jakoś mi się zdaje , że tam są ewidentne kroki!

mack
mack
20 maja 2019 09:33

Draft to loteria . Pytanie czy Zion i R.J na pewno zrobią różnicę na najwyższym poziomie należałoby skierować do kogoś kto jest ekspertem w dziedzinie wróżbiarstwa . Barrett wydaje się nieco bardziej kompaktowy i zbilansowany niż Williamson. Z drugiej strony sam pamiętam jak powiedziałem widząc pierwszy raz w akcji 18-letniego wówczas Lebrona Jamesa że ten chłopak długo nie pogra bo to przecież niemożliwe, żeby tak młody chłopak był już tak rozwinięty fizycznie i atletycznie jak ówczesny LBJ. Co Ziona widzę że wielu zarzuca mu to że waży prawie 130 kg. Dla ludzi którzy zajmują się zawodowo medycyną sportową sama masa… Czytaj więcej »