Sezon 2025-26, który miał być dla Orlando Magic przełomem i potwierdzeniem przynależności do ligowej elity, na oczach kibiców zamienia się w koszmar. Zespół, który latem dokonał agresywnych ruchów kadrowych, chcąc realnie włączyć się do walki o najwyższe cele, obecnie dryfuje w stronę turnieju play-in, z bilansem 40-36 zajmując rozczarowujące, dziewiąte miejsce w Konferencji Wschodniej. Frustracja narastająca wokół drużyny osiągnęła punkt krytyczny, a jej ostrze wymierzone jest bezpośrednio w trenera Jamahla Mosleya oraz największą gwiazdę zespołu, Paolo Banchero.
Atmosfera wokół organizacji gwałtownie pogorszyła się po dotkliwej porażce z Atlanta Hawks (101:130), podczas której zgromadzeni w Kia Center lokalni fani nie szczędzili swoim ulubieńcom gwizdów. W drugiej połowie meczu z trybun niosło się jednoznaczne skandowanie: „Zwolnić Mosleya” („Fire Mosley”). Sam trener zresztą, zapytany o tę reakcję trybun, nie zamierzał szukać wymówek.
– Zasługujemy, by w takie wieczory prezentować naszym kibicom lepszą grę. Zasługujemy na to, by grać z większą determinacją i walczyć od samego początku, a nie dopiero gdy przegrywamy 20 punktami – przyznał Jamahl Mosley już po zakończeniu feralnego starcia.
Problemy Orlando Magic nie ograniczają się jednak tylko do trybun. Wewnątrz szatni również wrze, co potwierdził Franz Wagner, zauważając, że zawodnicy są prawdopodobnie bardziej sfrustrowani niż kibice. Na coraz większy dystans między sztabem szkoleniowym a zawodnikami wskazują także eksperci.
– Największym problemem jest to, że Orlando Magic odpuścili sobie Jamahla Mosleya. Wystarczy spojrzeć na mecz z Toronto sprzed kilku dni – jaka to była żenada – stwierdził bez ogródek analityk ESPN, Kendrick Perkins, nawiązując do serii ośmiu porażek w ostatnich dziesięciu meczach.
W samym centrum burzy znalazł się Paolo Banchero. Choć statystycznie nadal jest liderem, jego postawa i zdolności przywódcze pozostają publicznie kwestionowane. Zarzuca mu się nie tylko brak stabilnej formy, ale przede wszystkim brak lojalności wobec trenera.
– Wszystko zaczyna się od Paolo Banchero, prawda? Od samej góry. Ile razy w tym sezonie wychodził publicznie w wywiadach po meczu i wrzucał swojego trenera pod nadjeżdżający autobus? Wyraźnie nie chce grać dla Jamahla Mosleya, i nie zdziwiłbym się, gdyby go zwolnili. Czy zasługuje na to? Oczywiście, że nie – pytał retorycznie Perkins na antenie „NBA Today”.
Krytycy zauważają, że Banchero zrobił krok w tył w porównaniu do udanej fazy play-off z poprzedniego roku. Samym jego statystykom (22,4 punktu, 8,3 zbiórki i 5,1 asysty na mecz) niewiele można zarzucić, natomiast jego niekonsekwencja na parkiecie ogranicza potencjał Magic i stawia pod znakiem zapytania szanse zespołu na sukces w nadchodzącej fazie posezonowej. Dodatkowo, doniesienia o napiętych relacjach między gwiazdorem a trenerem Mosleyem tylko potęgują spekulacje o konieczności zmian.
Sytuacja jest tym trudniejsza, że Orlando postawiło w tym sezonie wszystko na jedną kartę. Latem ekipa z Florydy oddała aż cztery wybory w pierwszej rundzie draftu za Desmonda Bane’a, co miało być sygnałem do ataku na mistrzostwo. Tymczasem zamiast prognozowanych 51 zwycięstw, przez sporą część rozgrywek zespół borykał się z kontuzjami – w tym kluczową absencją Franza Wagnera, który przez problemy z kostką wystąpił w zaledwie 29 spotkaniach. Inna sprawa, że perypetie zdrowotne wszystkiego nie tłumaczą. Na przykład obecnie z ważnych graczy uraz leczy jedynie rozgrywający najlepszy sezon w karierze Anthony Black.
Większy ambaras stanowi brak tożsamości na boisku, a optymizmem nie napawa również finansowa rzeczywistość. Trzon zespołu – Banchero, Wagner, Bane i Jalen Suggs – ma w przyszłym sezonie zarobić łącznie ponad 160 milionów dolarów, co przy przewidywanym limicie płac na poziomie 165 milionów dolarów drastycznie ogranicza pole manewru przy ewentualnych transferach.
Mimo wszystko winą za wszystko, co nie działa w Magic, obarczany jest przede wszystkim trener. W kuluarach ligowych coraz głośniej mówi się o dymisji Mosleya, którego bilans w obecnym klubie po pięciu sezonach wynosi 184 zwycięstwa i 220 porażek. W dodatku pod jego wodzą drużyna tylko dwa razy grała w postseasonie, nie wygrywając przy tym żadnej z możliwych serii. Jak zauważył Brian Windhorst z ESPN, „Orlando to drużyna, którą ludzie obserwują” pod kątem zmian na stanowisku szkoleniowca.
Przy wygasającym kontrakcie prezydenta, Jeffa Weltmana, nadchodzące lato może przynieść całkowite przetasowanie w strukturach Orlando Magic, szczególnie jeśli zespół szybko nie odnajdzie drogi do zwycięstw. Kolejną szansę na przełamanie podopieczni (jeszcze?) Jamahla Mosleya będą mieli w starciu z także dołującymi Dallas Mavericks.
Wspieraj PROBASKET
