Steve Kerr grał u boku Michaela Jordana, a od 2014 roku prowadzi Stephena Curry’ego. Niewielu ludzi może więc porównywać obu legendarnych zawodników z takiej perspektywy. Trener Golden State Warriors nie twierdzi, że ich styl jest identyczny ani nie rozstrzyga, który z nich był lepszy. Wskazuje za to cechy, które obserwował każdego dnia, czyli wpływ na obronę rywala, głód zwycięstw, miłość do gry i zdolność do zachwycania kibiców mimo upływu lat.
Curry ma 38 lat i rozgrywa 18. sezon w NBA, ale jego początek nie przypomina pożegnalnej trasy wielkiej gwiazdy. Po siedmiu występach notuje średnio 29,9 punktu. Trafił 60 ze 128 rzutów z gry, co daje 46,9 proc. skuteczności, oraz 33 z 75 prób za trzy, czyli dokładnie 44 proc.
W nocy z czwartku na piątek czasu polskiego Warriors pokonali Miami Heat 120:100. Curry zdobył 29 punktów w niespełna 28 minut, trafił dziewięć z 19 rzutów z gry, w tym sześć z 12 za trzy, a także wszystkie pięć rzutów wolnych. Aż 22 punkty rzucił po przerwie, pomagając swojej drużynie rozstrzygnąć spotkanie w trzeciej kwarcie.
Rozgrywający nie musiał już wracać na parkiet, gdy w czwartej kwarcie przewaga stała się bezpieczna. Zabrakło mu jednego punktu do czwartego kolejnego występu z dorobkiem co najmniej 30, ale ważniejszy jest bilans zespołu. Po trzech porażkach na otwarcie Warriors wygrali sześć kolejnych meczów i z bilansem 6–3 całkowicie odmienili początek sezonu.
Po wcześniejszym zwycięstwie nad Phoenix Suns Kerr został zapytany o prowadzenie takiego zawodnika na tym etapie kariery. Odpowiadając, wrócił pamięcią do lat spędzonych w Chicago Bulls.
– Naprawdę przypomina mi to grę z Michaelem Jordanem. Każdego wieczoru patrzysz ze zdumieniem, do czego jest zdolny bez względu na obronę – powiedział Kerr.
Trener dodał, że podobieństwo widzi również w długowieczności obu graczy. Rywale przygotowują cały plan, aby odebrać Curry’emu jego najmocniejsze strony, a mimo to nie potrafią pozbawić go wpływu na spotkanie. Tak samo było z Jordanem.
– Łączą ich miłość do koszykówki, rywalizacja, pasja i potrzeba stworzenia widowiska dla kibiców – podkreślił szkoleniowiec Warriors.
Kerr nie porównuje ich stylu gry
Słowa Kerra łatwo zamienić w kolejną dyskusję o rankingu najlepszych zawodników w historii. Nie o tym jednak mówił. Jordan dominował przede wszystkim z piłką, wykorzystując pierwszy krok, siłę, grę tyłem do kosza i rzuty z półdystansu. Curry zmienił geometrię ataku, ponieważ obrońcy muszą pilnować go kilka metrów od linii rzutów za trzy i śledzić także wtedy, gdy oddaje piłkę.
Wspólny pozostaje skutek. Obrona może znać zamiary lidera, ustawić przeciwko niemu dwóch zawodników i podporządkować mu cały plan meczu, lecz sam fakt obecności takiej gwiazdy otwiera przestrzeń pozostałym graczom.
Właśnie dlatego Curry wpływa na akcję również bez rzutu i asysty. Gdy dwóch obrońców rusza za nim po zasłonie, ktoś inny otrzymuje wolną drogę pod kosz. Kiedy rywal boi się zostawić go choćby na moment, Draymond Green może rozgrywać przewagę czterech na trzech, a ścinający partner dostaje miejsce za plecami obrony.
Porównanie nie jest też przypadkowym komplementem. Kerr spędził w Bulls pięć sezonów, zdobył z Jordanem trzy mistrzostwa i trafił rzut rozstrzygający szósty mecz finałów w 1997 roku. Później jako trener zbudował z Currym drużynę, która zdobyła cztery tytuły i sześciokrotnie dotarła do finałów NBA.
Zna więc także mniej efektowną część wielkości obu zawodników: codzienną pracę, reakcję na porażki oraz presję, z którą muszą sobie radzić liderzy mistrzowskich zespołów. Jego porównanie dotyczy powtarzalności. Najtrudniejsze nie jest rozegranie jednego wielkiego meczu, lecz utrzymanie takiego poziomu przez kolejne lata, kiedy każdy rywal zna już wszystkie ulubione zagrania.
Curry robi coś wyjątkowego także na tle historii
W wygranym meczu z Suns rozgrywający zdobył 34 punkty. Było to jego trzecie kolejne spotkanie z dorobkiem co najmniej 30 punktów. W wieku 38 lat taką serię stworzyli wcześniej tylko Karl Malone, LeBron James i właśnie Michael Jordan.
Seria zakończyła się na trzech meczach, ponieważ przeciwko Heat Curry zdobył 29 punktów i odpoczywał w końcówce przesądzonego spotkania. Wieczór przyniósł mu jednak inne historyczne osiągnięcie. Pierwszą celną trójką wykorzystał do wyprzedzenia Oscara Robertsona i awansu na 17. miejsce listy najlepszych strzelców w historii NBA.
Te liczby dobrze uzupełniają wypowiedź Kerra, ale jej nie wyczerpują. Trener nie zachwyca się wyłącznie punktami. Zwraca uwagę, że po tylu sezonach Curry nadal gra z widoczną radością i nie traktuje kolejnego meczu jak zwykłego obowiązku.
To może być najważniejsza część porównania z Jordanem. Wielcy zawodnicy z czasem tracą szybkość, muszą oszczędniej gospodarować siłami i zmieniają sposób zdobywania punktów. Najwięksi nadal potrafią jednak narzucić spotkaniu własne warunki oraz sprawić, że cała hala czeka na ich następny ruch.
Curry i Jordan robili to w zupełnie inny sposób. Kerr widzi jednak tę samą reakcję po drugiej stronie: obrona wie, co nadchodzi, przygotowuje się na to przez cały dzień, a wieczorem i tak schodzi z parkietu bez dobrej odpowiedzi.
Wspieraj PROBASKET
