NBA: Definitywny koniec dynastii Warriors? Green, Barkley i … LeBron!?

Golden State Warriors przez lata byli symbolem nowoczesnej NBA. Stephen Curry, Draymond Green, Klay Thompson i Steve Kerr zmienili sposób, w jaki liga patrzy na rzut za trzy punkty, spacing, tempo gry i budowanie drużyny wokół wyjątkowych umiejętności jednego zawodnika. Problem w tym, że czas płynie nieubłaganie, a sezon 2025/26 pokazał, że w San Francisco coraz trudniej uciekać przed pytaniem, którego kibice Warriors przez lata nie chcieli sobie zadawać: czy to już naprawdę koniec tej ery?

Warriors zakończyli sezon zasadniczy z bilansem 37-45, zajmując 10. miejsce w Konferencji Zachodniej. W play-in najpierw pokonali Los Angeles Clippers 126:121, ale później przegrali z Phoenix Suns 96:111 i nie awansowali do play-offów. Był to drugi najgorszy sezon Wojowników w erze Steve’a Kerra, czyli od 2014 roku. Jednocześnie to już drugi przypadek w ostatnich trzech latach, gdy Warriors zabrakło w play-offach.

Sama porażka sportowa to tylko część problemu. Przed Warriors lato pełne trudnych decyzji. Kristaps Porzingis i Gary Payton II będą niezastrzeżonymi wolnymi agentami, a kilku ważnych zawodników ma „opcje” na kolejny sezon. Największa z nich należy do Draymonda Greena – 27,7 mln dolarów. Swoje decyzje będą musieli podjąć także Al Horford, którego opcja wynosi niespełna 6 mln dolarów, oraz De’Anthony Melton, mający opcję wartą ok. 3,5 mln dolarów.

Green, który pojawił się w programie Inside the NBA w miejsce Shaquille’a O’Neala, został zapytany wprost o swoją przyszłość. Odpowiedział najpierw pół żartem, pół serio, że nie chce zostawiać takich pieniędzy na stole. Ale po chwili przeszedł do tonu znacznie poważniejszego. Podkreślił, że jego relacja z Warriors zawsze była dla niego czymś więcej niż zwykłym kontraktem. Jeśli klub nie będzie widział dla niego miejsca, nie chce wymuszać pozostania tylko dlatego, że ma taką możliwość zapisaną w umowie. Jednocześnie przyznał, że dziś trudno mu sobie wyobrazić grę w innych barwach.

Najbardziej wymowny był jednak moment, o którym Green opowiedział w studiu. Po ostatnim meczu sezonu doszło do krótkiej rozmowy między nim, Stephenem Currym i Steve’em Kerrem jeszcze na boisku, tuż po końcowym gwizdku. Kerr ich objąć i powiedział, że nie wie czy kiedykolwiek jeszcze będą mieli taką chwilę, więc chce po prostu się nią cieszyć i podziękować im za wszystko, co razem osiągnęli. Green nie próbował udawać, że to był zwykły gest po przegranym meczu. Przyznał wprost, że w drużynie wszyscy rozumieją w jakim miejscu się znaleźli. – Nie jesteśmy ślepi. To może być koniec – taki był sens jego wypowiedzi.

Niepewność dotyczy nie tylko zawodników. Steve Kerr nie ma już ważnej umowy z Warriors i jego przyszłość również stała się jednym z tematów wokół klubu. Green powiedział później, że myśli i ma nadzieję, że Kerr wróci, ale jednocześnie przyznał, że nikt poza wąskim gronem decydentów nie wie, jak zakończą się rozmowy trenera z właścicielem Joe Lacobem i generalnym menedżerem Mikiem Dunleavym.

Sportowo Warriors rozpadli się przede wszystkim przez problemy zdrowotne. Po kontuzji Jimmy’ego Butlera zespół stracił stabilność. Do momentu jego urazu Warriors mieli bilans 25-19 i czwarty najlepszy defensive rating w lidze. Sezon kończyli już jako drużyna ze średnią defensywą – 16. miejsce pod względem defensive rating. Butler zerwał więzadło krzyżowe w prawym kolanie i wypadł do końca rozgrywek, a pewnie i początek przyszłego sezonu. Moses Moody również zakończył sezon operacją lewego ścięgna rzepki, a Steph Curry przez różne urazy stracił praktycznie połowę sezonu! (zagrał w 43 z 82 spotkań).

To ważne, bo w dyskusji o Warriors łatwo sprowadzić wszystko do wieku Curry’ego i Greena, ale tak naprawdę przez cały sezon Kerr musiał łatać dziury w składzie. Warriors użyli aż 43 różnych wyjściowych piątek, co było trzecim najwyższym wynikiem w historii klubu od sezonu 1970/71, kiedy oficjalnie zaczęto to śledzić. Tak duża zmienność składu utrudnia złapanie właściwego rytmu, szczególnie w drużynie, która i tak opiera się na starzejących się liderach.

Charles Barkley nie miał jednak zamiaru szukać usprawiedliwień. Powiedział wprost, że dla Warriors to już koniec jako realnego kandydata do mistrzostwa. Jego argument był prosty: każda wielka drużyna w końcu dociera do ściany. Celtics Larry’ego Birda, Pistons Isiaha Thomasa, Bulls Michaela Jordana czy Spurs Tima Duncana też nie mogli oszukać czasu. Według Barkleya Curry i Green są już na końcowym etapie swoich karier, a Warriors nie mają dużej elastyczności finansowej. Bez miejsca w salary cap trudno będzie dodać zawodników, którzy natychmiast odmienią sytuację, a tylko taki zabieg mógłby pomóc Wojownikom.

Green nie próbował całkowicie zaprzeczać. Przyjął część argumentów Barkleya, ale odpowiedział mu w swoim stylu. Gdy rozmowa zeszła na to jak powinien wyglądać schyłek jego kariery, rzucił w stronę Barkleya, że jego celem jest „nie wyglądać tak jak ty w koszulce Houston Rockets”. Studio wybuchło śmiechem, bo było to typowe dla Greena połączenie szczerości, złośliwości i dumy. Ale pod żartem kryła się poważniejsza rzecz. Draymond wie, że nie chodzi już tylko o pogoń za kolejnym pierścieniem. Chodzi też o to, jak zostanie zapamiętany koniec tej epoki.

Oczywiście Warriors nadal pozostają jedną z najbardziej popularnych drużyn w NBA. Curry rozegrał swój 17. sezon w lidze, wszystkie w barwach Golden State, co jest rekordem klubu. Wciąż mają ogromną bazę kibiców, którzy przychodzą tłumnie na mecze i płacą za bilety ogromne pieniądze. Marka Warriors jest wciąż bardzo potężna, ale nie jest już tak mocna na boisku i trudno sobie wyobrazić, aby za czasów Greena i Curry’ego znów się tak stało.

Dlatego być może najciekawsza była końcowa refleksja Greena. Przyznał, że na tym etapie kariery sukces trzeba zdefiniować inaczej. Warriors mogą jeszcze walczyć, mogą być trudnym rywalem, mogą mieć wieczory, w których Curry przypomni całej lidze kim jest. Ale realistycznie patrząc, droga do mistrzostwa jest dziś znacznie bardziej skomplikowana niż kilka lat temu. Green mówił więc nie tylko o wygrywaniu, ale też o standardach, kulturze pracy i zostawieniu klubu w dobrym stanie dla tych, którzy przyjdą po nim, po Currym i po Kerrze.

Wydaje się więc, że Warriors nie ogłoszą w te wakacje przebudowy. Nie muszą też publicznie przyznawać, że dynastia dobiegła końca. Po takim sezonie jednak, po tylu poważnych kontuzjach, przy tak wysokich kontraktach swoich zawodników, coraz trudniej udawać, że wszystko da się naprawić jedną decyzją latem. Nie da się, ale dopóki w składzie mają Curry’ego, to nikt rozsądny nie powie, że należy ich skreślić. Wydaje się, że Warriors nie będą celować w kolejne mistrzostwo, ale będą chcieli godnie zamknąć najważniejszą erę we współczesnej historii NBA.

Poza tym pamiętajmy o jednym. Naprawdę nie należy wykluczać scenariusza, w którym LeBron James dołącza do Curry’ego i wspólnie rozgrywają „ostatni taniec” w stylu Chicago Bulls Michaela Jordana z 1998 roku. Ich koniec kariery zbliża się wielkimi krokami, a czy nie ma lepszego sposobu na odejście w dzisiejszych czasach jak zrobienie wielkiego SHOW, aby wszyscy przez cały sezon mówili głównie o nich i żeby także w tym przebić samego Michaela Jordana?