Odejście LeBrona Jamesa z Los Angeles Lakers, kończące jego wieloletnią dominację w Mieście Aniołów, wywołało niemalże sejsmiczne wstrząsy. Zamiast jednak pogrążyć się w żałobie po stracie jednego z najwybitniejszych graczy w historii, zarząd, na czele z Robem Pelinką, błyskawicznie przystąpił do totalnej przebudowy. Dzisiaj Jeziorowcy to już projekt ewidentnie w pełni skrojony pod talent słoweńskiego geniusza, Luki Doncicia. Cena tej transformacji jest jednak astronomiczna i stawia pod znakiem zapytania długofalową stabilność organizacji.
Rob Pelinka nie tracił czasu, budując wokół Luki Doncicia nowy, niezwykle kosztowny trzon. Kluczowym ruchem było przedłużenie kontraktu z Austinem Reavesem, który za kwotę 185 milionów dolarów ma stać się drugą opcją ofensywną zespołu. Jednak to przede wszystkim sprowadzenie Walkera Kesslera w ramach transakcji sign-and-trade stało się symbolem nowego podejścia.
Los Angeles Lakers zaproponowali byłemu podkoszowemu Utah Jazz czteroletnią umowę wartą 130 milionów dolarów, co w połączeniu z kontraktami pozostałej wyżej wymienionej dwójki oznacza, że na samo to trio klub przeznaczy blisko 480 milionów dolarów. Dużo czy mało? To już temat na inną dyskusję.
Konsekwencje tych decyzji wykraczają jednak poza samą listę płac. Jak zauważają eksperci, w LA zdecydowano się postawić na jedną kartę całą swoją przyszłość. Według doniesień: „Lakers nie posiadają już żadnych pierwszorundowych picków, którymi mogliby handlować przez najbliższych siedem lat.”. Tak radykalne uszczuplenie kapitału w postaci wyborów w drafcie drastycznie ogranicza pole manewru klubu w nadchodzących sezonach, czyniąc obecny skład niemal nienaruszalnym.
Mimo ogromnych kosztów, na papierze nowa rotacja Lakers wygląda na znacznie bardziej zbalansowaną. Kessler ma być odpowiedzią na wieloletnie problemy zespołu pod koszem, oferując elitarną ochronę obręczy i dominację na tablicach. Jego współpraca z Donciciem w akcjach pick-and-roll zapowiada się jako jedna z najgroźniejszych broni w NBA.
Obok 24-letniego środkowego, skład uzupełnili gracze zadaniowi, tacy jak Quentin Grimes, Collin Sexton i Sandro Mamukelaszwili. Przykładowo ten drugi w zamierzeniu ma stać się motorem napędowym ławki rezerwowych, która w poprzednim sezonie była jedną z najsłabszych w lidze, zajmując przedostatnie miejsce w punktacji zmienników. Nowy model Lakers zakłada odejście od poszukiwania trzeciej supergwiazdy na rzecz solidnych, komplementarnych zawodników, którzy zmaksymalizują atuty Doncicia.
Jak więc potencjalnie mogłaby się prezentować wyjściowa pierwsza piątka drużyny trenowanej przez JJ-a Redicka w sezonie 2026-27?
- PG: Luka Doncić – po odejściu LeBrona Jamesa niekwestionowana twarz organizacji i główny silnik ofensywny zespołu
- SG: Austin Reaves – drugi kreator gry i strzelec, uzupełniający się w ataku ze słoweńskim gwiazdorem
- SF: Quentin Grimes – nowy nabytek, który ma zapewnić niezbędną obronę na obwodzie oraz rozciąganie gry dzięki rzutom za trzy punkty
- PF: Jarred Vanderbilt – wskazywany jako zaufana opcja defensywna – lub Sandro Mamukelaszwili – który oferuje więcej opcji rzutowych z dystansu
- C: Walker Kessler – kluczowy element nowej układanki, mający zagwarantować elitarną ochronę obręczy i dominację na tablicach, czego Lakers brakowało w ostatnich latach
Taki dobór zawodników ma na celu maksymalizację atutów Doncicia, przy jednoczesnym załataniu dziur w defensywie, szczególnie pod kątem zbiórek, które były problemem w poprzednich sezonach. Nie wszyscy jednak podzielają optymizm włodarzy z Los Angeles. Znany analityk, Stephen A. Smith, w surowych słowach ocenił perspektywy zespołu, wskazując przede wszystkim na deficyty w defensywie nowej pary obrońców.
– Luka to prawdziwy kozak. W ataku jest wyjątkowy. Ale w defensywie nie imponuje. To samo można powiedzieć o Austinie Reavesie. Jeśli ta dwójka ma być fundamentem tej organizacji, to mam dla was wiadomość – na razie nie sprawiają, że rywale mają pełne portki – stwierdził bez ogródek kontrowersyjny ekspert.
Smith dodał również, że przy obecnej konstrukcji składu, Lakers są co najwyżej „zespołem, który awansuje do fazy play-off z ósmego miejsca” i nie ma realnych szans w starciu z potęgami, takimi jak Oklahoma City Thunder, Denver Nuggets czy Minnesota Timberwolves. Obawy budzi przede wszystkim fakt, że poza Grimesem, w składzie wciąż brakuje klasowych defensorów na pozycjach skrzydłowych, co może zostać bezlitośnie wykorzystane przez silne ofensywy Konferencji Zachodniej. W tym kontekście odejście Marcusa Smarta (obecnie Houston Rockets), Luke’a Kennarda (Phoenix Suns), Jaxsona Hayesa (Utah Jazz) czy – potencjalnie – Ruiego Hachimury może odbić się solidną czkawką.
Lakers wkraczają w sezon 2026-27 jako drużyna, która nie ma już planu awaryjnego. Rob Pelinka, reagując na żądania wyników ze strony Doncicia, zbudował skład, który ma potencjał na wygranie ponad 50 meczów i stabilną pozycję w czołówce. Jednak przy braku kapitału w postaci wyborów w drafcie i ogromnym obciążeniu finansowym, każda kontuzja lub brak chemii w zespole mogą zamienić ten ambitny projekt w organizacyjną pułapkę. Era LeBrona Jamesa przeszła do historii, a to, co nadejdzie teraz, będzie albo triumfem wizji nad ryzykiem, albo najdroższą lekcją w historii legendarnej franczyzy.









