Na 13 sierpnia 2026 roku 24-letni Cameron Thomas wciąż pozostaje bez kontraktu w lidze NBA, kilka miesięcy po tym, jak najpierw zwolnili go Brooklyn Nets, a następnie Milwaukee Bucks. Jeszcze nie tak dawno był zawodnikiem notującym 22–24 punkty na mecz. Co się więc stało i czy jeden z najbardziej polaryzujących rzucających obrońców ostatnich sezonów ma jeszcze szansę, żeby odmienić swój los? Przyjrzyjmy się temu przypadkowi z bliska, bo jest naprawdę interesujący i pokazuje, jak zmienia się nowoczesna NBA. Coś, co kiedyś było gwarantem gry, dzisiaj już nie wystarcza, a nasz dzisiejszy „bohater” jest najlepszym dowodem na poparcie tej tezy.
Wracając do początków kariery Cama Thomasa, już w uniwersyteckiej lidze NCAA był świetny w zdobywaniu punktów. W 2021 roku trafił do NBA poprzez draft, po tym, jak notował średnio 23 punkty na mecz w barwach LSU.
Jego początki w najlepszej koszykarskiej lidze świata były trudne. Trafił do Nowego Jorku, gdzie wśród konkurentów do gry na obwodzie miał Jamesa Hardena i Kyriego Irvinga – graczy, którzy przez lata byli najlepsi na swoich pozycjach.
Dopiero po rozłamie wielkiej trójki w Brooklyn Nets (Harden, Irving i Kevin Durant) Cam Thomas otrzymał poważną szansę, którą z miejsca wykorzystał, notując kilka występów z minimum 40 punktami w bardzo młodym wieku. W sezonie 2023/24 zdobywał średnio 22,5 punktu na mecz, a rok później poprawił ten wynik do 24 punktów, choć z powodu problemów zdrowotnych rozegrał wtedy zaledwie 25 spotkań.
Jego wybitne występy kończyły się jednak zawsze na sezonie regularnym. Trenerzy Steve Nash i Jacque Vaughn nie korzystali z niego wcale w play-offach. Za Jordiego Fernandeza tych play-offów po prostu nie było.
Od 40-punktowych rekordów do walki o miejsce w NBA. Co stało się z Camem Thomasem?
Podobno w lidze krąży opinia, że Cam Thomas nie jest najlepszym kolegą w szatni. Ma być indywidualistą i raczej nie skupiać się przesadnie na relacjach. Jednym z jego idoli jest Kobe Bryant, ale historia pokazuje, że zawodnicy nie zawsze potrafią znaleźć balans w naśladowaniu mentalności Black Mamby. To chyba jeden z takich przykładów.
Cam Thomas ma również problemy z rozgrywaniem piłki. Jeżeli jesteś od zdobywania punktów, to przytrafia się dzień, w którym po prostu twój rzut nie współpracuje. Wówczas, żeby być efektywnym, trzeba się tą piłką dzielić. Thomas w całej karierze w NBA notuje średnio 2,1 asysty na mecz, co jest bardzo słabym wynikiem, szczególnie jeżeli mówimy o graczu obwodowym, który musi mieć piłkę w rękach w ataku.
Kolejny problem Thomasa to obrona. To, że nie ma warunków, to jedno, ale drugie jest to, że kwestionuje się jego zaangażowanie w defensywie, a on sam nie sprawia wrażenia, jakby sobie coś z tego robił. Taki Darius Acuff, który będzie w nadchodzącym sezonie debiutował w barwach Sacramento Kings, był przed draftem często porównywany do Cama Thomasa, ale on z kolei publicznie mówił, że jest świadomy tego, że musi poprawić się z tyłu parkietu. To są te detale.
Wychodzi więc na to, że Cam Thomas jest dobry tylko w jednej rzeczy, która jest trochę jak gra w ruletkę. Raz wpadnie, raz nie. Jednocześnie mocno ogranicza plan na grę, ponieważ rzadko rzuca po podaniach, a raczej sam musi sobie wykreować pozycję. Jednak jak spojrzymy na jego procenty z całej kariery, to nie wypada on za dobrze… 43,5% z gry i 34% zza łuku.
Trenerzy mają o nim raczej negatywne zdanie. Uważają, że jest typem gracza, który notuje puste statystyki, i nie wierzą, że jest w stanie prowadzić zespół do zwycięstw. Z kolei on sam nie może się chyba pogodzić z mniejszą rolą, co wiązałoby się z mniejszą liczbą posiadań. Rzucanie to nie wszystko. To oczywiste, ale liga się zmienia.
Wspieraj PROBASKET
