Sochan: Mam w NBA niedokończone sprawy!

Jeremy Sochan ma już za sobą debiut w Texas Legends, w którym zdobył 24 punkty i trafił trzy trójki. Rozważał grę w Europie i Australii, ale na razie nie chce opuszczać USA. Ma 23 lata i jest przekonany, że jego miejsce nadal jest w NBA. W obszernej rozmowie z Markiem Steinem opowiedział o wyborze Legends, rozstaniach ze Spurs i Blazers, mistrzostwie z Knicks oraz o tym, dlaczego tak bardzo zależy mu na znalezieniu drużyny, w której będzie czuł zaufanie.

W nocy z niedzieli na poniedziałek Mexico City Capitanes pokonali Texas Legends 107:91, ale Polak był najlepszym strzelcem swojej drużyny. Trafił 9 z 13 rzutów z gry, w tym 3 z 4 za trzy, a do 24 punktów dołożył po dwie zbiórki i asysty, przechwyt oraz blok. Nie popełnił żadnej straty. Więcej o debiucie Sochana, jego statystykach i przebiegu spotkania przeczytacie w naszej relacji.

Sochan jeszcze kilka miesięcy temu świętował mistrzostwo NBA z Knicks, teraz próbuje wrócić do najlepszej ligi świata przez G League. Po drodze był kontrakt z Blazers, okres przygotowawczy i zwolnienie przed rozpoczęciem sezonu. Łatwo więc zrozumieć, dlaczego Stein pytał przede wszystkim o to, co doprowadziło Sochana do obecnej sytuacji i jaki ma plan na najbliższe miesiące.

Polak nie ukrywa, że miał inne możliwości. Pojawiło się zainteresowanie klubów europejskich, w tym hiszpańskich, a wśród rozważanych kierunków była także australijska NBL. Uznał jednak, że na taki krok jest jeszcze za wcześnie.

– Wszystko działo się bardzo szybko. Miałem zapytania z kilku europejskich klubów, w tym z Hiszpanii, a inną opcją była australijska NBL. Ostatecznie uznałem jednak, że wciąż mam dopiero 23 lata. W drafcie wybierani są teraz zawodnicy w moim wieku, a ja mam już za sobą występy w NBA i zbudowałem solidne CV – powiedział Sochan.

– Wychodzę z założenia, że moje miejsce jest w tej lidze. To jeszcze nie jest dla mnie czas na powrót do Europy. Czuję, że mam tutaj niedokończone sprawy i jestem gotów zrobić wszystko, co trzeba, żeby z powrotem znaleźć się w NBA! – dodał.

Jeremy wciąż widzi się w NBA i chce wykorzystać doświadczenie zdobyte przez ostatnie cztery sezony. Gra w Texas Legends ma mu dać możliwość ponownego pokazania się klubom, a przede wszystkim regularnego udowadniania na boisku, ile może jeszcze zaoferować.

Dlaczego właśnie Texas Legends?

Texas Legends, to zespół współpracujący z Dallas Mavericks, który wybrał Sochana z pierwszym numerem draftu G League. Wcześniej jednak Polak rozmawiał z przedstawicielami klubu, którzy przedstawili mu pomysł na to jak może się odbudować po ostatnich zawirowaniach.

– Wszystko ułożyło się naprawdę świetnie. Czuję się tutaj bardzo komfortowo i trafiłem do właściwego dla siebie środowiska. Po tym, jak zostałem zwolniony przez Blazers, rozważyłem wszystkie opcje i ostatecznie zdecydowaliśmy się skontaktować z Texas Legends. Na szczęście wybrali mnie z numerem pierwszym, ale myślę, że chodzi o coś więcej niż sam pierwszy numer – tłumaczył.

– Najbardziej pozytywną rzeczą jest wizja oraz otoczenie, jakie chcą mi zapewnić. Jestem niesamowicie zmotywowany i głodny gry, chcę pokazać się z jak najlepszej strony. Trener Nate Mitchell oraz wszystkie osoby w klubie dają mi pod tym względem mnóstwo pewności siebie – przyznał Jeremy.

Sochan podkreślał wielokrotnie jak ważne jest dla niego zaufanie trenera, dobra komunikacja i poczucie, że ktoś ma na niego konkretny pomysł. Wybierając nową drużynę, szukał więc także warunków, w których będzie mógł spokojnie pracować nad swoją grą.

Ważną osobą przy wyborze nowego miejsca okazał się Mike Schmitz, generalny menedżer Dallas Mavericks. Ich znajomość zaczęła się na długo przed tym, zanim Sochan trafił do NBA. Schmitz obserwował go jeszcze jako nastolatka podczas turnieju w Bośni i przeprowadził z nim jeden z pierwszych wywiadów.

– Znam Mike’a Schmitza od bardzo dawna. Zobaczył mnie w akcji w meczu w Bośni, kiedy miałem jakieś 14 lat. Przeprowadził wtedy ze mną wywiad, który był jednym z moich pierwszych w życiu. Wypadł fatalnie, bo strasznie się zacinałem – wspominał Sochan. – Znamy się jednak od lat i kiedy doszło do całej tej sytuacji, był jedną z pierwszych osób, z którymi rozmawiałem. To ktoś, komu bardzo ufam i kogo niesamowicie szanuję. Bardzo ważne było dla mnie znalezienie odpowiedniego środowiska i poczucia wspólnoty. Właśnie tutaj to znalazłem. Mike Schmitz oraz inne ważne osoby jasno mi to przekazały, więc to dla mnie prawdziwe błogosławieństwo – dodał.

Przypomnijmy, że wybór przez Legends nie daje Mavericks wyłącznego prawa do zatrudnienia Polaka w NBA. Sochan może podpisać kontrakt z dowolnym klubem tej ligi. Dobra znajomość ze Schmitzem pomogła mu znaleźć odpowiednie miejsce do pracy, ale to nie oznacza, że kolejnym przystankiem będą Mavericks, bo może to być każdy inny zespół NBA.

Blazers wybrali inną drogę. Co wydarzyło się w Spurs?

Stein zapytał też Jeremiego o zakończenie przygody z Blazers. Sochan uważa, że dobrze wykorzystał okres przygotowawczy i nie potrafił wskazać konkretnego powodu, dla którego zabrakło dla niego miejsca w składzie. Od początku wiedział natomiast, że musi o nie walczyć i niczego nie ma zagwarantowanego.

– Nie miałem na to wpływu i po prostu tego nie wiem. Walczyłem o miejsce w składzie, więc nic nie było gwarantowane. Przypuszczam, że po prostu postanowili pójść w innym kierunku. Pokazałem się z dobrej strony w okresie przedsezonowym, ale najwyraźniej chcieli wybrać inną drogę. Jest, jak jest – odpowiedział.

Znacznie więcej wspomnień Sochana wiąże się oczywiście ze Spurs, którzy wybrali go z dziewiątym numerem draftu w 2022 roku. To tam rozpoczynał karierę w NBA, poznawał ligę i przez kolejne sezony uczestniczył w budowaniu zespołu. Zapytany, jak z dzisiejszej perspektywy ocenia ten okres, mówił zarówno o rozwoju, jak i o okolicznościach, nad którymi nie miał kontroli.

– Towarzyszyło temu mnóstwo rozwoju, ale też wzlotów i upadków. Patrzę na ten okres w pozytywnym świetle, choć wydarzyło się wiele rzeczy, na które nie miałem wpływu, a które w pewien sposób zaważyły na przebiegu mojej dotychczasowej kariery – przyznał.

Dziennikarz wrócił też do sytuacji z poprzedniego sezonu, gdy minął termin przeprowadzania transferów, a Sochan pozostał zawodnikiem Spurs. Polak liczył wówczas na rozmowę, która pozwoliłaby ustalić zasady dalszej współpracy i jego miejsce w drużynie do końca rozgrywek. Jak opowiadał, taki pomysł omówił ze swoim agentem.

– Zawsze bardzo cenię komunikację i rozmowę z ludźmi z mojego otoczenia. Porozmawiałem więc z moim agentem i uznaliśmy, że skoro nic się nie wydarzyło, najlepiej będzie zorganizować wspólne spotkanie ze wszystkimi. Chcieliśmy porozmawiać o tym, jak możemy dalej współpracować i stworzyć dobre warunki na resztę sezonu – wyjaśniał. – Ostatecznie nie potoczyło się to w ten sposób. Było to trochę zaskakujące, ale jednocześnie, widząc kierunek w jakim wszystko zmierzało, mogłem się tego spodziewać. Jest, jak jest.

Ostatecznie Spurs rozwiązali z nim kontrakt, a Sochan zdecydował się podpisać umowę z Knicks, mimo że na pewno miał oferty od słabszych klubów, w których grałby znacznie więcej. Wybrał jednak Nowy Jork, bo uznał, że to bardzo ambitny plan, a on lubi takie wyzwania.

Mistrzostwo przeciwko dawnym kolegom

Pobyt w Knicks przyniósł Sochanowi pierwsze mistrzostwo NBA, a finałowym rywalem okazali się Spurs. W ciągu jednego sezonu przeszedł więc od pożegnania z klubem, w którym zaczynał karierę, do świętowania tytułu po pokonaniu dawnych kolegów. Nic dziwnego, że powrót do hali w San Antonio wywołał u niego szczególne emocje.

– To było czyste szaleństwo. Niesamowite uczucie także dlatego, że wydarzyło się to z Knicks, którzy mają jedną z największych baz kibiców w całym sporcie i nie wygrali tytułu od bardzo dawna. Zupełnie nie spodziewałem się też, że przyjedziemy do San Antonio, żeby rozegrać pierwszy mecz finałów. Towarzyszyły mi specyficzne emocje – opowiadał.

Wspominając tamtą serię, zwracał uwagę również na drogę, którą przeszli jego byli koledzy. Przez lata wspólnie uczestniczyli w przebudowie, a kiedy Spurs znaleźli się w finale, on oglądał ich już z przeciwnej ławki. Mimo rywalizacji potrafił docenić to, co osiągnęli.

– W San Antonio byliśmy częścią procesu przebudowy, a ja odszedłem pod koniec tego etapu. Fajnie było zobaczyć, jak ci sami zawodnicy, z którymi to zaczynałem, znaleźli się ze mną w finale. Oczywiście nie byłem już w ich zespole, tylko po przeciwnej stronie, ale i tak wspaniale było ich spotkać – mówił Sochan.

Stein zapytał, czy zdobycie mistrzostwa zmieniło jego życie i podejście do koszykówki. Sochan podkreślił wdzięczność za możliwość uczestniczenia w takim sukcesie i obserwowania mistrzowskiej drużyny od środka. Jednocześnie z jego odpowiedzi jasno wynikało, że samo znalezienie się w zwycięskim składzie nie zaspokoiło jego sportowych ambicji.

– Bycie częścią tej drużyny i rozwój, jaki przeszliśmy, mimo że nie byłem tam przez cały sezon, to dowód wielkiego charakteru tego zespołu. Bardzo doceniam tę szansę. Nie powiedziałbym jednak, że moje życie diametralnie się zmieniło. Oczywiście zmieniło się moje otoczenie, jestem teraz w Dallas, w Teksasie, ale moje nastawienie pozostało takie samo – tłumaczył. – Doceniam bycie mistrzem, ale wciąż mam dopiero 23 lata i uważam, że osobiście jeszcze wielu rzeczy nie osiągnąłem. Możliwość doświadczenia tego z bliska i podpatrywania tylu świetnych graczy daje mi jeszcze więcej motywacji i głodu, żeby pełnić na boisku równie ważne role jak oni. Wiem, na co mnie stać, więc po prostu prę do przodu.

Dlaczego wybrał reprezentację Polski?

Wspomnienie pierwszego spotkania ze Schmitzem doprowadziło rozmowę także do reprezentacji. Podczas turnieju w Bośni Sochan występował w polskiej kadrze do lat 16, grając ze starszymi zawodnikami. Jak wspominał, był to jeden z momentów, w których mógł pokazać się szerszemu gronu obserwatorów.

– To była reprezentacja Polski do lat 16, grałem ze starszym rocznikiem. To był jeden z pierwszych turniejów, na które zdecydowałem się pojechać i zagrać w polskich barwach narodowych. Wtedy po raz pierwszy ludzie mogli mnie zobaczyć na większej scenie, ponieważ w Anglii koszykówka nie stoi na najwyższym poziomie – powiedział.

Zapytany o wybór między Polską a Wielką Brytanią, nie sprowadzał odpowiedzi do jednej przyczyny. W Anglii dorastał, miał przyjaciół i codzienne życie, a z Polską łączyła go rodzina oraz regularne przyjazdy. Duże znaczenie miały także możliwości, jakie oba kraje oferowały młodemu koszykarzowi.

– To nie była łatwa decyzja. Dorastałem w Anglii, więc tam byli moi przyjaciele i całe moje ówczesne życie. Moja rodzina pochodzi jednak z Polski. Znaczenie miał też poziom obu reprezentacji. W Anglii ten sport nie jest zbyt obecny. Teraz to się poprawia, ale wtedy nie wyglądało to najlepiej – wspominał. – Wtedy za występy w kadrze młodzieżowej Anglii trzeba było płacić, co było kosztowne. W Polsce koszykówka jest znacznie bardziej popularna, jest więcej możliwości rozwoju i pokazania się. To był jeden z powodów, ale poza tym zawsze jeździłem do rodziny w Polsce na Boże Narodzenie i na wakacje, więc zdecydowanie mam w sobie bardzo dużo polskości.

Co powiedziałby mu Popovich?

W rozmowie nie zabrakło też Gregga Popovicha, z którym Sochan pracował na początku kariery w Spurs. Stein zapytał, jak mogłaby wyglądać rozmowa z dawnym trenerem, gdyby Polak zadzwonił teraz po radę. Sochan wyobraża sobie, że dotyczyłaby przede wszystkim jego nastawienia i przypomnienia o własnych mocnych stronach.

– Myślę, że byłaby bardzo pozytywna i naturalna, jak rozmowa dwóch bliskich sobie ludzi. Nie sądzę, żeby kręciła się wyłącznie wokół koszykówki. W dużej mierze dotyczyłaby kwestii mentalnych – odpowiedział. – Popovich z pewnością przypomniałby mi, kim jestem, co robię najlepiej na parkiecie i poradziłby, żeby trzymać się tych atutów oraz zachować konsekwencję. To byłaby dobra, normalna rozmowa.

Na pytanie o obecną formę fizyczną i samopoczucie Sochan odpowiadał z optymizmem. Zapewniał, że jest zdrowy, a nową sytuację traktuje jako okazję do ponownego pokazania swoich umiejętności. Uważa bowiem, że w poprzednich zespołach nie zawsze mógł zaprezentować wszystko, co potrafi.

– Czuję się dobrze i jestem zdrowy. Czuję, że nabieram rozpędu, i zamierzam to utrzymać. To ekscytujące, że mogę trochę na nowo odkryć siebie i pokazać ludziom, kim naprawdę jest Jeremy. W niektórych sytuacjach, w których wcześniej się znajdowałem, nie byłem w stanie pokazać pełni swoich możliwości. Cieszę się na szansę pokazania, że tu jestem i gdy tylko wchodzę na parkiet, daję z siebie sto procent.

Sochan dobrze rozpoczął występy w Legends i liczy, że kolejne udane mecze pomogą mu wrócić do NBA. Ma dopiero 23 lata, bogate CV i umiejętności, które mogłyby się przydać niejednej drużynie w najlepszej lidze świata.

Wywiad Steina z Sochanem możecie obejrzeć tutaj:

Analiza występu Sochana w pierwszym meczu w G League obejrzyjcie tutaj: