NBA: Knicks są w gazie, ale właśnie pojawił się problem

Po raz pierwszy od ponad dwóch dekad Nowy Jork wstrzymuje oddech, obserwując marsz Knicks do finałów Konferencji Wschodniej. Po imponującym i błyskawicznym wyeliminowaniu Philadelphia 76ers, drużyna z Wielkiego Jabłka znalazła się w unikalnym położeniu – dysponując rzadkim w fazie play-off luksusem czasu na regenerację, podczas gdy ich potencjalni rywale, Detroit Pistons i Cleveland Cavaliers, wciąż toczą wyczerpującą batalię. W centrum tej koszykarskiej gorączki stoi postać Jalena Brunsona, który nie tylko dyryguje grą na parkiecie, ale również definiuje nową kulturę pracy w zespole prowadzonym przez Mike’a Brown’a.

Głównym wyzwaniem, przed którym stanęli New York Knicks po przekonującym zwycięstwie z Philadelphia 76ers, jest znalezienie złotego środka między odpoczynkiem a zachowaniem sportowej ostrości. Jalen Brunson, zapytany o podejście zespołu do tej długiej przerwy, wyraził się jasno o priorytetach grupy.

– Myślę, że mamy swój plan. Oczywiście, wykorzystujemy odpoczynek, ale kiedy jesteśmy na sali, robimy wszystko, co musimy, aby pozostać w rytmie i zachować przewagę, której potrzebujemy – zadeklarował rozgrywający, podkreślając przy tym, że kluczem nie jest samo fizyczne przygotowanie, lecz koncentracja na detalach i mentalne nastawienie.

Wypowiedzi 29-latka rzucają również światło na jego niezwykłą skromność, która staje się fundamentem chemii w szatni Knicks. Mimo że jest powszechnie uznawany za jednego z głównych architektów sukcesu Nowojorczyków, on sam zdaje się raczej odcinać od towarzyszącego mu statusu celebryty.

– Po pierwsze, nie jestem gwiazdą. Po drugie, chcę wygrywać – stwierdził krótko, ucinając dyskusje o swojej indywidualnej pozycji w lidze. To podejście „zespół przede wszystkim” jest widoczne także w elastyczności taktycznej, jaką wykazuje drużyna – Brunson bez wahania zaakceptował zmiany w systemie ofensywnym w trakcie poprzedniej serii, przedkładając wynik nad czas z piłką w rękach.

Sukcesy Knicks nie byłyby jednak możliwe bez wpływu trenera, Mike’a Browna, który wprowadził do zespołu kulturę odpowiedzialności i dialogu. W swojej wypowiedzi Brunson pochwalił pryncypała za otwartość na sugestie zawodników, co zdziałało cuda w kontekście budowy wzajemnego zaufania. Zresztą relację tę najlepiej obrazuje barwne porównanie użyte przez samego szkoleniowca: – Jak nazywał się ten gość z komiksu o Snoopym? Linus? On miał kocyk. Ja jestem Linusem, a Jalen jest moim kocykiem. Pomaga mi się zrelaksować w trakcie meczu. To właśnie robią wielcy gracze.

Ta stabilizacja ma swoje odzwierciedlenie również w liczbach – Knicks osiągnęli jeden z najwyższych w historii NBA wskaźników plus/minus w pierwszych dziesięciu meczach fazy play-off (+194), deklasując pod tym względem nawet legendarne składy Golden State Warriors. Co więcej, Brown zdołał odciążyć kluczowych graczy; minuty Brunsona i innych starterów spadły znacząco w porównaniu z poprzednim sezonem, gdy Tom Thibodeau niechętnie rotował składem, co może okazać się kluczowe w nadchodzącej, decydującej fazie.

Mimo euforii, eksperci wskazują także na realne zagrożenia. Największą obawą nie jest już tylko stan zdrowia OG Anunoby’ego, choć jego powrót po urazie ścięgna podkolanowego jest niecierpliwie wyczekiwany. Większym znakiem zapytania pozostaje wpływ długiej przerwy na rytm meczowy. Historia pokazuje, że po dłuższej przerwie drużyny często źle wchodzą w pierwsze starcia serii. Knicks dobrze znają ten problem z sezonu regularnego, więc może ich to sporo kosztować.

Niepewność dotycząca rywala dodatkowo komplikuje sytuację. Ewentualne zwycięstwo Detroit Pistons oznaczałoby utratę przewagi parkietu i konieczność rozpoczęcia finałów konferencji w gorącej atmosferze Michigan. Analitycy zwracają uwagę, że choć wypoczęta ekipa z Nowego Jorku jest bardzo niebezpieczna, zbyt długa przerwa i wyjazdowy początek serii mogą wybić ją z rytmu w najgorszym możliwym momencie.

Przed Knicks stoi zatem historyczna szansa, ale i trudny test charakteru. Jak twierdzi Brunson, jedynym sposobem na pokonanie tych przeszkód jest utrzymanie mentalności „nieustannego przygotowania”. Nowy Jork dostał czas na oddech. Teraz przekona się, czy był to prezent, czy pułapka.