NBA: Czy Lillard mógł wrócić w tym sezonie? Teraz wszystko jasne

Dla Portland Trail Blazers obecny sezon zakończył się twardym lądowaniem po porażce 1-4 już w pierwszej rundzie fazy play-off z San Antonio Spurs. Choć powrót do czołowej ósemki Zachodu z bilansem 42-40 został uznany za krok w dobrą stronę, w Oregonie nikt jeszcze nie planuje otwierać szampana. Nad Moda Center unosi się bowiem gęsta mgła niepewności, której centralnym punktem jest nie tylko proces rehabilitacji Damiana Lillarda, ale przede wszystkim kierunek, w jakim zmierza organizacja pod rządami nowego właściciela.

Największym tematem ostatnich tygodni dla wszystkich związanych z Portland Trail Blazers nie były boiskowe wyczyny młodych talentów, lecz plotki o możliwym powrocie Damiana Lillarda jeszcze w tej kampanii. Gwiazdor, który stracił cały sezon 2025-2026 z powodu zerwania ścięgna Achillesa, po raz pierwszy publicznie przyznał, że scenariusz jego występu w drugiej rundzie play-offów był traktowany poważnie. Gdyby Deni Avdija i spółka zdołali sprawić niespodziankę i wyeliminować San Antonio Spurs, triumfator tegorocznego konkursu „trójek” mógłby znów wybiec na parkiet.

– Zdecydowanie o tym myślałem. Nigdy nie powiedziałem tego wprost, w stylu: „Hej, pogadajmy o tym”. Śmieszne było to, że temat sam zaczął się pojawiać, bo ja właściwie nigdy go nie poruszałem. Myślę, że sposób, w jaki zacząłem działać na co dzień, jak się przygotowywałem i jak wyglądałem, mógł sprawić, że ludzie tak pomyśleli. Brałem to pod uwagę — w zależności od tego, jak daleko by to zaszło. Na pewno rozważałbym możliwość powrotu – powiedział sam zainteresowany w rozmowie z dziennikarzami.

Ostatecznie jednak rozsądek zwyciężył nad ambicją. Mimo postępów w treningach, Lillard obawiał się, że jego nagłe pojawienie się w składzie po rocznej przerwie mogłoby zburzyć wypracowaną przez zespół chemię.

– Minął już cały sezon, drużyna jest na fali, więc nie chciałbym tego rozbijać. Fani liczą na jakiś heroiczny comeback, ale — serio — nie grałem od roku. Trenuję i pewnie mógłbym pomóc, ale to spory kredyt zaufania myśleć, że wrócę i od razu będę grał na najwyższym poziomie – kontynuował 35-latek.

Podczas jednak gdy Dame wciąż regeneruje siły na kolejny sezon, nad organizacją zbierają się ciemne chmury związane z nowym modelem zarządzania. W kuluarach coraz głośniej mówi się o „oszczędnościowym” podejściu nowego właściciela, Toma Dundona, co budzi niepokój zarówno u kibiców, jak i ekspertów. Szczególnie palącą kwestią jest przyszłość trenera Tiago Splittera. Choć Lillard chwalił go za utrzymanie zespołu w rywalizacji, twierdząc, że „dużo z naszych sukcesów w końcówce to zasługa tego, jak wiele on w to włożył”, pozycja Brazylijczyka nie wydaje się nienaruszalna.

Zresztą sam Splitter w ostatnich wypowiedziach ostro odciął się od medialnych spekulacji, nazywając doniesienia o swojej przyszłości „przesadą i clickbaitem”. Niemniej jednak, nastroje w szatni są napięte. Pojawiają się głosy, że gracze Blazers będą wściekli, jeśli nowy właściciel zdecyduje się na rozstanie ze szkoleniowcem wyłącznie ze względów finansowych. Co ciekawe, sam Lillard starał się tonować nastroje wokół osoby Dundona, zauważając: – Widać, że jest niezwykle ambitny… Szanuję to.

Nie da się jednak ukryć, że Joe Cronin stoi przed jednym z najtrudniejszych zadań w swojej karierze. Z jednej strony deklaruje chęć wykonania „głośnego ruchu” (tzw. „big splash”) poza sezonem, z drugiej zaś musi poruszać się w ramach finansowych restrykcji narzuconych przez „górę”. Generalny menedżer Portland przyznał, że organizacja jest otwarta na agresywne wzmocnienia, ale nie za wszelką cenę.

– Jesteśmy otwarci na oba scenariusze. Duży, głośny ruch zdecydowanie nas interesuje, ale tylko przy odpowiedniej cenie. Nie zamierzamy całkowicie poświęcać naszej przyszłości dla krótkoterminowego ryzyka. Jednocześnie planujemy być bardzo aktywni i agresywni na rynku oraz sprawdzić wszystkie dostępne możliwości – wyjaśnił 50-latek.

Jeśli jednak rynek nie zaoferuje niczego na akceptowalnych warunkach, GM ekipy z Portland jest gotów zaufać wewnętrznemu rozwojowi obecnego składu oraz powrotowi zdrowego Lillarda, który sam wskazał na konkretny priorytet: – Sprawa jest prosta — musimy lepiej rzucać.

Trail Blazers wkraczają w lato, które zdefiniuje ich tożsamość na nadchodzące lata. Czy ambicja Dame’a i deklaracje Cronina wystarczą, by przełamać barierę pierwszej rundy, czy też ekonomiczne podejście właściciela zahamuje aspiracje zespołu? Odpowiedź na to pytanie poznamy już wkrótce, obserwując ruchy transferowe w Oregonie.