19 listopada minęły 22 lata od „Malice at the Palace” – bójki, podczas której koszykarze Indiana Pacers bili się z kibicami Detroit Pistons. Zaczęło się od faulu i przepychanki pod koszem, a skończyło na pięściach na trybunach, przerwanym meczu, wielomiesięcznych zawieszeniach i sprawach sądowych. Dla Pacers tamten wieczór oznaczał rozbicie drużyny, która miała walczyć o mistrzostwo NBA.
Do końca zostało zaledwie 45,9 sekundy. Pistons przegrywali u siebie z Pacers 82:97 i wydawało się, że jest po meczu. Goście mieli wyjechać z hali The Palace of Auburn Hills z cennym zwycięstwem nad obrońcami tytułu. Zamiast tego stali się negatywnymi bohaterami wydarzenia, które wszyscy kibice z tamtych czasów pamietają.
To było 19 listopada 2004 roku. Nazwa „Malice at the Palace” przylgnęła do tego wieczoru na zawsze, a nagrania pokazały, jak szybko boiskowa awantura może zamienić się w sytuację, nad którą nikt już nie panuje.
Zaczęło się od Artesta i Wallace’a
Żeby zrozumieć atmosferę tamtego spotkania, trzeba przypomnieć wcześniejszy sezon. Pacers wygrali wtedy 61 meczów, mieli najlepszy bilans w NBA, ale w finale Konferencji Wschodniej przegrali z Pistons 2-4. Zespół Larry’ego Browna pokonał później Lakers i zdobył mistrzostwo. Rywalizacja była twarda, fizyczna i miała ciąg dalszy jesienią.
Pacers prowadził Rick Carlisle, a na parkiecie ich najważniejszymi postaciami byli Jermaine O’Neal, Ron Artest i Reggie Miller. Dołączył do nich Stephen Jackson, mistrz z San Antonio Spurs z 2003 roku. Artest miał za sobą sezon zakończony nagrodą dla najlepszego obrońcy ligi. To była drużyna z realnymi ambicjami i zbudowana do walki o mistrzostwo.
W ostatniej minucie Artest sfaulował atakującego kosz Bena Wallace’a. Środkowy Pistons odpowiedział mocnym odepchnięciem rywala obiema rękami. Zrobiło się nerwowo, wokół pojawili się kolejni zawodnicy i członkowie sztabów, ale na tym etapie to była jeszcze tylko zwykła awantura, którą nazwalibyśmy przepychanką, jakich w historii NBA widzieliśmy wiele.
Artest wycofał się i położył na stoliku sędziowskim. Później tłumaczył, że próbował się uspokoić. Właśnie wtedy z trybun poleciał plastikowy kubek z napojem i trafił go, gdy leżał na plecach. Koszykarz natychmiast zerwał się i ruszył w stronę publiczności.
Na trybunach zaatakował niewłaściwego człowieka
Artest wbiegł na trybuny przekonany, że znalazł sprawcę, ale pomylił się. Zaatakował nie tę osobę, która w niego rzuciła. Chwilę później wśród kibiców był już także Jackson, który wymieniał ciosy z kibicami.
Od tego momentu awantura toczyła się w kilku miejscach równocześnie. Jedni próbowali rozdzielać walczących, inni dołączali do bójki. Koszykarze byli uderzani przez widzów, w ich stronę leciały kolejne przedmioty. W zamieszaniu rzucono nawet krzesłem.
Kiedy Artest wrócił na parkiet, znaleźli się na nim również kibice. Doszło do następnych starć, a Jermaine O’Neal uderzył jednego z mężczyzn, którzy weszli na boisko. To właśnie wtedy powstało słynne ujęcie, na którym podkoszowy ślizga się po parkiecie, wyprowadzając cios.
Ochrona, trenerzy i zawodnicy usiłowali opanować sytuację, ale bezpieczne sprowadzenie gości do szatni też okazało się problemem. Z trybun nadal leciały w ich stronę napoje i inne przedmioty. Mecz zakończono przed czasem, pozostawiając wynik Detroit Pistons – Indiana Pacers 82:97. Pomocy medycznej udzielono dziewięciu osobom.
Żeby zrozumieć jak ogromny to był chaos i w co się przerodziła ta „przepychanka” musicie zobaczyć to nagranie:
„Myślisz, że będziemy mieli kłopoty?”
Po wszystkim w szatni Pacers padło pytanie, które Jackson wielokrotnie później przypominał. Według jego relacji Artest, kiedy emocje już opadły, spojrzał na niego i zapytał: myślisz, że będziemy mieli kłopoty?
Jamaal Tinsley miał wybuchnąć śmiechem. Jackson odpowiedział, że będą mieli szczęście, jeśli w ogóle zachowają pracę. Dwa dni później okazało się, jak dotkliwe będą konsekwencje. David Stern ogłosił kary, które pozbawiły Pacers kilku kluczowych koszykarzy.
Najsurowiej potraktowano Artesta. Został zawieszony do końca sezonu 2004/05, łącznie z play-offami. Ostatecznie opuścił 73 spotkania sezonu zasadniczego i 13 w fazie pucharowej, czyli aż 86 meczów. Stracił też blisko pięć milionów dolarów wynagrodzenia.
Jackson dostał 30 meczów zawieszenia, O’Neal początkowo 25, Wallace sześć, a Anthony Johnson pięć. Po jednym spotkaniu musieli opuścić Miller, Chauncey Billups, Elden Campbell i Derrick Coleman – za opuszczenie ławki podczas początkowego starcia. Łącznie ukarano dziewięciu zawodników. W przypadku O’Neala zawieszenie skrócono do 15 spotkań.
Pacers stracili znacznie więcej niż pieniądze
Pacers musieli grać bez trzech czołowych zawodników, przy czym na Artesta nie mogli już liczyć nawet w play-offach. Ostatecznie zakończyli sezon zasadniczy z bilansem 44-38. W pierwszej rundzie pokonali Boston Celtics 4-3, ale w drugiej ponownie trafili na Pistons i przegrali 2-4.
Dla Millera był to ostatni sezon w NBA. Jeden z najlepszych strzelców w historii ligi zakończył karierę bez mistrzowskiego pierścienia. Nie da się oczywiście powiedzieć, że gdyby nie doszło do tej sytuacji w Detroit, to Pacers na pewno zdobyliby tytuł. Mieli jednak zespół, który mógł o niego walczyć.
Artest wrócił do gry w kolejnym sezonie, ale wspólna przyszłość tej drużyny szybko się skończyła. W grudniu 2005 roku poprosił o transfer, a w styczniu 2006 trafił do Sacramento Kings w zamian za Peję Stojakovicia. Mistrzostwo zdobył dopiero w 2010 roku z Los Angeles Lakers.
Sprawy sądowe objęły również kibiców
Na zawieszeniach się nie skończyło. Zarzuty związane z bójką usłyszało pięciu graczy Pacers: Artest, Jackson, O’Neal, Johnson i David Harrison. Postępowania prowadzono również wobec kibiców uczestniczących w zajściach.
We wrześniu 2005 roku Artest, Jackson i O’Neal otrzymali po roku dozoru sądowego, 60 godzin prac społecznych i 250 dolarów grzywny. Objęto ich również obowiązkiem zajęć dotyczących radzenia sobie z agresją. Ich sportowe kary były znacznie kosztowniejsze finansowo, ale odpowiedzialność za tamten wieczór wykraczała poza regulamin NBA.
Jeden z kibiców został natomiast skazany na 30 dni więzienia i dwa lata dozoru za uderzenie Artesta podczas bójki. Od zarzutu dotyczącego rzucenia kubkiem został uniewinniony. Później otrzymał również dożywotni zakaz przychodzenia na domowe mecze Pistons. Po latach Artest pogodził się z niesfornym fanem.
NBA zmieniła zasady w halach
Po tym zdarzeniu liga musiała podjąć zdecydowane kroki w celu zwiększenia bezpieczeństwa w halach. W lutym 2005 roku ogłosiła nowe wytyczne dotyczące ochrony, sprzedaży alkoholu i zachowania kibiców. Wprowadzono między innymi zakończenie sprzedaży alkoholu wraz z początkiem czwartej kwarty oraz limit dwóch napojów alkoholowych przy jednym zakupie.
Kodeks zachowania kibiców wyraźnie zabraniał rzucania przedmiotów i wchodzenia na parkiet. Przewidywał usunięcie z hali oraz możliwość odebrania karnetu. Wydarzenia w The Palace pokazały, że jeden widz może uruchomić awanturę, która zagrozi także ludziom niemającym z nią nic wspólnego.
W szerszym tle znalazła się walka Davida Sterna o wizerunek NBA. Jesienią 2005 roku liga wprowadziła także zasady ubioru podczas oficjalnych obowiązków, wymagając od zawodników stroju „business casual”. Przepisy wywołały sprzeciw części koszykarzy i zarzuty, że uderzają w kulturę hip-hopową oraz ich styl bycia.
Do wydarzeń z tamtej nocy wrócił dokument „Untold: Malice at the Palace” z 2021 roku, wyreżyserowany przez Floyda Russa dla Netflixa. Pokazano w nim dodatkowe nagrania i oddano głos uczestnikom, którzy opowiadali o swoich decyzjach oraz o tym, jak długo ciągnęła się za nimi ta historia.
Bójka w Detroit miała też wpływ na karierę Reggiego Millera i o tym też można znaleźć wiele filmów na YT:
To zdarzenie miało też wydźwięk popkulturowy. Komicy sobie z niego żartowali i trzeba przyznać, że Bill Burr zrobił to naprawdę zabawnie:








