Nikola Jokić uważa, że Jamal Murray jest obecnie liderem Denver Nuggets. Kanadyjczyk zdobywa średnio 25,8 punktu, ale nawet jego najlepsze występy nie gwarantują zwycięstw. Trener David Adelman wskazuje problem pozostałych zawodników: liderzy tworzą im dobre pozycje, a oni zbyt często rezygnują z rzutu.
Po meczu z Rockets Jokić nie próbował umniejszać znaczenia swojego partnera. W rozmowie opisanej przez Vinny’ego Benedetto z „The Gazette” podkreślał jego podejmowanie decyzji i umiejętność zdobywania punktów.
–Widzę rozwój i dojrzałość w jego grze. Oczywiście, zdarzają się wieczory, kiedy rzuty nie wpadają, i takie, kiedy wszystko wpada. W tej chwili to zdecydowanie on jest naszym liderem, a my za nim podążamy – powiedział Jokić o Murrayu.
Z ust trzykrotnego MVP takie słowa mają szczególne znaczenie. Przez lata to przede wszystkim Jokić wyznaczał sposób gry Nuggets, a jego współpraca z Murrayem była podstawą ataku zespołu. Teraz środkowy publicznie docenia partnera, który bierze na siebie dużą część odpowiedzialności za zdobywanie punktów.
W czterech pierwszych spotkaniach tego sezonu, w których Murray zdobył przynajmniej 35 punktów, Nuggets wygrali dwa razy. Ostatnie 38 punktów nie wystarczyło do pokonania Rockets, którzy zwyciężyli 110:100. W innych meczach zespół potrafił natomiast przekonująco wygrywać, gdy rozgrywający nie dochodził do 20 punktów.
Sam zawodnik nie ma problemu z takim scenariuszem. Woli skromniejszy dorobek i wygraną niż efektowne liczby w przegranym spotkaniu. – Naprawdę chcę wygrywać – podkreślił Murray.
Duża zdobycz punktowa może oznaczać znakomitą dyspozycję, ale również konieczność ratowania akcji, w których inni gracze nie potrafili wykorzystać przewagi. Sama liczba punktów nie mówi jeszcze, czy zespół dobrze funkcjonował.
Adelman zwraca uwagę na moment, w którym obrona jest już zmuszona pomagać przeciwko liderowi. Piłka trafia wtedy do wolnego zawodnika, ale zamiast rzutu następuje zawahanie albo kolejne podanie. Rywale dostają czas, żeby wrócić na swoje miejsca. – Nie zejdziecie z boiska za oddawanie rzutów z otwartych pozycji – przekonywał trener.
Przecież właśnie po to Jokić i Murray przyciągają dodatkowego obrońcę, żeby ktoś inny dostał łatwiejszą próbę. Jeżeli partner nie wykorzystuje takiej sytuacji, dwóch graczy może ponownie ruszyć do lidera. Atak wraca do punktu wyjścia, tyle że na zegarze zostaje mniej czasu.
Nie chodzi więc o bezmyślne rzucanie przy każdej okazji. Chodzi o rozpoznanie przewagi, którą zespół już wypracował. Czasami najlepszą decyzją jest dodatkowe podanie, a czasami właśnie natychmiastowy rzut.
Murray robi swoją część pracy. Adelman potrzebuje teraz od pozostałych graczy odwagi, żeby kończyli akcje, do których przez całą sekwencję prowadzi gra liderów. W przeciwnym razie kolejne 35 czy 40 punktów rozgrywającego może nadal kończyć się rozczarowaniem.
Wspieraj PROBASKET
