Rywalizacja w fazie play-off to brutalny weryfikator talentu, o czym boleśnie przekonuje się w tym roku Jalen Duren. Środkowy Detroit Pistons, który jeszcze kilka miesięcy temu świętował swój pierwszy wybór do Meczu Gwiazd, znalazł się w samym centrum debaty nad sensem przyznawania mu maksymalnego kontraktu. Choć popularne Tłoki zdołały doprowadzić do siódmego meczu w serii przeciwko Cleveland Cavaliers, postawa ich młodego podkoszowego budzi więcej pytań niż odpowiedzi.
Szósty mecz serii z Cleveland Cavaliers miał być dla Jalena Durena być może ostatnią szansą na odkupienie win i udowodnienie, że potrafi udźwignąć ciężar oczekiwań w najważniejszych momentach. Udało się przynajmniej częściowo – Detroit Pistons, stojąc pod ścianą i ryzykując eliminację, odnieśli zwycięstwo 115:94, a ich młody podkoszowy zapisał na swoim koncie solidne double-double: 15 punktów i 11 zbiórek. Był to występ, na który fani w Michigan czekali od początku fazy pucharowej, zwłaszcza że zawodnik musiał w trakcie spotkania zmagać się z urazem kostki, którego nabawił się w trzeciej kwarcie po starciu z Jamesem Hardenem.
Mimo wcześniejszej fali krytyki, 22-letni środkowy starał się zachować spokój i pewność siebie. Po meczu, w rozmowie z reporterami podkreślał swoją odporność psychiczną, mówiąc: – Zawsze dobrze się bawię podczas gry. Rozmawiam z mamą, ona daje mi siłę. Moja pewność siebie nigdy się nie zachwiała. Wiem, kim jestem. Nie zapominam o tym. Wiem, co potrafię robić i kim mogę być.
Tym, co czyni sytuację Durena tak głośną, jest nie tylko słabsza gra, ale fakt, że jego statystyczny regres przybrał rozmiary wręcz historyczne. W sezonie regularnym środkowy Pistons notował średnio 19,5 punktu i 10,5 zbiórki na mecz. W fazie play-off te liczby drastycznie spadły do poziomu 10,1 punktu i 8,3 zbiórki (liczone przed spotkaniem numer sześć).
Według dostępnych danych jest to drugi największy spadek średniej punktowej w historii NBA dla zawodnika wybranego do Meczu Gwiazd – jedynym graczem, który zaliczył większy „zjazd”, był legendarny Wilt Chamberlain w 1962 roku (inna sprawa, że nawet po regresie słynny „The Stilt” notował… 35 „oczek” na mecz).
Skalę problemu najlepiej oddaje porównanie z sezonem regularnym: w 70 meczach przed fazą pucharową Jalen tylko sześć razy nie zdobył dwucyfrowej liczby punktów. W samych tylko tegorocznych play-offach przydarzyło mu się to już pięciokrotnie.
Zanim nadszedł mecz numer sześć, postawa Durena była przedmiotem bezlitosnych analiz. Szczególnie bolesne było poprzednie spotkanie, w którym środkowy został całkowicie odsunięty od gry w czwartej kwarcie i dogrywce. Trener J.B. Bickerstaff postawił wówczas na rezerwowego, Paula Reeda, tłumacząc, że zespół potrzebował „iskry”, której zazwyczaj podstawowy gracz nie był w stanie zapewnić. Sam zawodnik przyjął tę decyzję z pokorą, przyznając: – Zdecydowanie czuję, że mógłbym być lepszy w każdym aspekcie gry.
Krytyka ze strony mediów była jednak znacznie ostrzejsza. Charles Barkley, znany z ciętego języka, wprost wyśmiał brak aktywności Durena na tablicach, mówiąc: – Cała jego gra opiera się na zbiórkach w ataku i wsadach po lobach od Cade’a… Nigdy nie powinien kończyć meczu z dwoma zbiórkami. To tylko o dwie więcej niż miałby trup.
– To, jak się zaprezentował, było – mówiąc delikatnie – anemiczne. Ten gość rzucał 19 punktów na mecz, był All-Starem, a teraz notuje 10 punktów i jest praktycznie niewidoczny – w równie bezlitosny sposób grzmiał Stephen A. Smith, sugerując przy tym, że słaba gra w play-offach może kosztować Durena dziesiątki milionów dolarów przy negocjacjach nowej umowy. Ekspert dodał, że choć 22-latek prawdopodobnie i tak otrzyma propozycję wysokiego kontraktu ze względu na swój wiek i potencjał, to trudno będzie uzasadnić wypłacenie mu pełnego „maxa”, czyli kwoty mogącej sięgać nawet 239 milionów dolarów.
Detroit Pistons znaleźli się w trudnym położeniu. Z jednej strony dysponują jednym z najbardziej utalentowanych młodych centrów w lidze, z drugiej – widzą, jak ten talent gaśnie pod presją fizyczności Jarretta Allena i Evana Mobleya. Danny Green, trzykrotny mistrz NBA, ostrzegał zresztą, że w play-offach nie ma miejsca na sentymenty.
– Jeśli coś ci dolega albo masz jakiś problem, lepiej to zakomunikuj. I tak musimy cię posadzić, bo po prostu nie dajesz odpowiedniej jakości. Jedyną rzeczą, jaka przyszła mi wtedy do głowy, było to, jak zmotywować go do reakcji. A najlepszym „tłumaczem”, który trafia do zawodnika, jest ławka rezerwowych – zasugerował w podcaście „No Fouls Given”.
Przed Pistons decydujące starcie w meczu numer siedem. Od tego, czy Jalen Duren pójdzie za ciosem po udanym szóstym występie, czy ponownie zniknie w cieniu liderów Cavs, zależą nie tylko losy awansu do finałów konferencji, ale także kształt budżetu klubu z Michigan na nadchodzące lata. Jedno jest pewne: w niedzielny wieczór oczy całej koszykarskiej Ameryki będą zwrócone na młodego środkowego, który walczy o odzyskanie twarzy i statusu przyszłej supergwiazdy NBA.
Wspieraj PROBASKET
