NBA: Dlaczego legendy NBA wciąż kwestionują wielkość LeBrona?

LeBron James od lat ma swoje miejsce w dyskusjach o mianie najlepszego koszykarza w historii, będąc rutynowo stawianym obok takich ikon jak Michael Jordan czy Kobe Bryant. Jednak mimo statusu najlepszego strzelca wszech czasów i czterech tytułów mistrzowskich na koncie, jego pozycja w panteonie sław wciąż spotyka się z silnym oporem ze strony gwiazd poprzednich dekad. Ostatnie komentarze Tima Hardawaya Sr. i Charlesa Barkleya nadają nowy kontekst temu wielopokoleniowemu sporowi. Ich zdaniem ważniejsza od długowieczności i współczesnych rekordów pozostaje dominacja oraz czysty talent w znacznie bardziej fizycznej erze ligi.

Szczególnie głośnym echem odbiły się słowa Tima Hardaway’a Seniora, byłej gwiazdy Miami Heat i Golden State Warriors, który w podcaście „The Crossover” podważył historyczny prymat LeBrona Jamesa. 59-latek, opierając się na swoim doświadczeniu z parkietów lat 90-tych, stwierdził, że osobiście wybrałby innych zawodników zamiast wciąż aktualnego gwiazdora Los Angeles Lakers. Rzecz jasna, w ich najlepszej formie.

– Penny był lepszy w obronie. Tak — w ich prime wziąłbym Penny’ego i Granta Hilla zamiast LeBrona. Bez wahania wybrałbym obu, jeśli mówimy o ich najlepszych latach. Wstawaj, idź (to już zaadresował do współprowadzącego, który udawał, że wychodzi ze studia – przyp. aut.). Chcę zobaczyć, jak wychodzisz, bo nawet nie wiesz, kto tak naprawdę robił robotę dla Shaqa – argumentował legendarny rozgrywający.

W tej opinii można dostrzec pewną logikę. Pięciokrotny All-Star podkreślił, że zarówno Anfernee „Penny” Hardaway, jak i Grant Hill byli talentami o niewyobrażalnej skali, lecz niestety ich kariery zostały brutalnie zahamowane przez kontuzje.

Pierwszy z wymienionych za czasów gry w Orlando Magic był dynamicznym rozgrywającym potrafiącym zarówno punktować, jak i kreować grę na elitarnym poziomie. Drugi w swoich pierwszych sześciu sezonach w Detroit Pistons uchodził za gracza niemal kompletnie dominującego. Według weterana NBA, to właśnie ten krótki, ale niezwykle intensywny blask ich talentu przewyższa to, co w swoim „prime” prezentował James.

Nie mniej kontrowersji wzbudził najnowszy ranking Charlesa Barkleya, który w programie „The Howard Eskin Show” przedstawił swoją listę dziesięciu najwybitniejszych graczy w historii. Sir Charles, znany z bezkompromisowych opinii, umieścił LeBrona dopiero na siódmym miejscu, lokując go nawet za Kobe Bryantem.

Dla analityka TNT i ESPN fundamenty ligi pozostają nienaruszone, a pierwsza piątka zestawienia jest w jego mniemaniu „nietykalna”. Znaleźli się w niej: Michael Jordan, Oscar Robertson, Bill Russell, Kareem Abdul-Jabbar oraz Wilt Chamberlain.

– Michael, Oscar Robertson, Bill Russell, Kareem i Wilt. To jest moja pierwsza piątka… Na szóstym miejscu mam Kobe Bryanta. Siódmy jest LeBron… Chociaż uwielbiam LeBrona jako gracza, nie sądzę, by był lepszy od Kobe Bryanta – uzasadnił swój wybór MVP NBA z 1993 roku.

Postawa Barkleya wynika z ogromnego szacunku do pionierów dyscypliny, którzy jego zdaniem zbudowali fundamenty pod dzisiejszą potęgę najlepszej koszykarskiej ligi świata. W swoich wypowiedziach 63-latek niejednokrotnie zwracał uwagę na swoisty dług wdzięczności wobec starszych kolegów po fachu, których sukcesy pozwoliły późniejszym generacjom na osiąganie rekordowych zarobków.

Krytyka Jamesa ze strony starszego pokolenia często ma swoje źródło w ewolucji samej koszykówki, która stała się grą bardziej finezyjną i opartą na rzutach z dystansu. Weterani, tacy jak Dennis Rodman czy właśnie Barkley, często sugerują, że dzisiejsza liga jest „miękka”, a sędziowie zbyt łatwo wysyłają gwiazdy na linię rzutów wolnych przy najmniejszym kontakcie fizycznym. LeBronowi wypomina się również budowanie „superteamów” w Miami i Cleveland, co w oczach dawnych mistrzów jest drogą na skróty do mistrzostwa, której oni sami nie chcieli lub nie mogli obrać. Wspominał o tym na przykład John Stockton.

Mimo tych uszczypliwości, 41-latek wciąż konsekwentnie buduje swoją legendę, zazwyczaj unikając bezpośrednich „pyskówek” z emerytowanymi graczami i strategicznie dbając o swój publiczny wizerunek. Choć dla Hardaway’a czy Barkleya LBJ może nigdy nie przeskoczyć ikon z ich młodości, jego kariera, rywalizująca historycznie jedynie z osiągnięciami Jordana, pozostaje faktem, którego nie wymażą żadne subiektywne rankingi. Debata ta, podsycana dziś przez podcasty i media społecznościowe, prawdopodobnie nigdy się nie zakończy — i właśnie dlatego pozostaje jednym z najbardziej fascynujących elementów kultury wokół NBA.